vitale mensen in vitale organisaties

PRCL, voor duurzame transitie

Duurzaam gezond leven: droom of noodzaak?

3 reacties

Nadat de vorige drie bijdrages kleuring hebben gegeven aan het begrip transitie wil ik deze keer de aandacht richten op dat andere grote begrip van deze blog: duurzaam gezond leven.

Het is mijn wens en misschien wel de wens van ons allemaal, om met elkaar duurzaam gezond te leven, met onze buren, onze familie, met de mensen uit ons dorp, onze stad, onze provincie, ons land, de landen om ons heen en de hele wereld. Klein en groot dus. En met de natuur in al de vormen en diversiteit die het ons te bieden heeft. Voor mij is dat één systeem. En duurzaam betekent dan dat niet alleen wij in het hier en nu gezond kunnen leven, maar ook dat toekomstige generaties gezonde keuzes kunnen blijven maken.

Deze week is een nieuw rapport uitgebracht door de VN over klimaatverandering en wordt er een zwaar beroep gedaan om mondiaal stappen te nemen die we (kennelijk) technisch al wel kunnen, maar waar we politiek, sociaal en economisch nog moeite mee hebben om te nemen. Dat het complex is leidt geen twijfel en misschien juist daarom is het belangrijk terug te gaan naar de kern.

Voor mij ligt een belangrijke kern bij het moment dat wij als mensen in de westerse wereld bedachten dat wij niet behoren tot de natuur maar er naast of zelfs boven staan. We hebben onszelf buiten de natuurlijke processen geplaatst en zijn vergeten dat we er onderdeel van zijn en sterker nog dat we er afhankelijk van zijn.

In het natuurlijke systeem is het zo georganiseerd dat wat afval is voor de één, van levensnoodzaak is voor de ander. Denk aan de planten en de bomen, die groeien doordat ze CO2 (ons ademhalingsafval) omzetten naar bouwstoffen. Terwijl ze dat doen produceren ze als ‘afval’ zuurstof dat wij toevallig weer heel goed kunnen gebruiken. En ook al realiseer je je dat misschien niet, iedere ademhaling is steeds een uitwisseling met de natuur (geven en ontvangen), steeds opnieuw.

In mijn werk met mensen in organisaties is voor mij een belangrijk leidend principe dat ieders bijdrage een geheel dient. Dat je te realiseren maakt je bijdrage waardevol. Ook in dat systeem horen geven en ontvangen goed in balans te zijn, zodat het kan leiden tot duurzaam gezond werken en leven.

 

Auteur: Hildegonde Mostert

Ik begeleid sociale innovaties die duurzaam gezond leven als ambitie hebben. Als programma-manager werk ik aan het realiseren van de randvoorwaarden en vaardigheden, zodat vitale mensen in vitale organisaties kunnen werken aan wat er echt toe doet.

3 thoughts on “Duurzaam gezond leven: droom of noodzaak?

  1. Naast geven en ontvangen, lijkt er – ook in de natuur als ik de reiger zie azen op de jonge eendjes – ook pakken/ nemen wat je wil. Moeten we niet ook accepteren dat de schaduwkanten ook aanwezig zijn en dat we daar mee moeten dealen?

  2. Ja, dat ben ik helemaal met je eens. Er zijn schaduwkanten en ook die moeten belicht worden, zodat we er mee kunnen dealen. Er is lijden en verlies en ook dat is onderdeel van het natuurlijk systeem. Zoals er geboorte is, is er ook sterfte. De manier waarop we in staat zijn om te gaan met de emoties die dit oproept bepaalt onze veerkracht.

  3. Dank je wel voor de herinnering hoe verbonden we zijn met de natuur. Als ik zo naar buiten loop, ga ik daar even extra bij stilstaan – en me wederom verwonderen over hoe ingenieus de natuur werkt en alles op elkaar inspeelt. Wat heerlijk dat ik daar een deel van uit mag maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s